Në vijë uji

Pa cka se në dukje ishin dy botëra...
Të ënderrten dhe te prekshmen,
i ndante vetëm një vijë uji...

..harroja njerëzit,
kohën,
bulevardet,
parqet e qytetit,
festat,
hobit
e manit.

S'ështe hera e parë
që rri në zonën neutrale;
ani pse ti i trembur prisje zgjimin tim.
Unë e zgjuar isha,
të dalloja,të zgjidhja,
dhe hiq e lehtë t'zihej një botë e tërë në grusht.
Pjesa më e madhe e të vertetës
ngelej pa ty - dhe unë i ikja
si dija e si mundja.

S'të kërkoja gjëkundi,
ti kishe lën flokun ne krehërin tim,
dhe buzëqeshjen n'pasqyrën time.
Një ditë edhe mbetja tjetër e botës
do të bindet tmerrshëm
se s'ce gjithcka vetëm një pako ëndrre.

Brenda elipsesejes mjegullore
ti ishe bota ime;
njerzit, koha,
bulevardet, parqet e festat e qytetit
dhe mania ime.