Këtu asht' pema, po aq e dushkët

E shejt po aq sa e moqme,

në pasqyrën kthyer kah kopshti i nemun.

Prej dheu mbi,

natyrshëm nën diellin e zotit,

prap do t'kthehet në thëngji

si në bri të Adamit.

Hidhë syzat tej.

Po aq e shejt ka me mbet,

si para syve t'mi.

Po kaq natyrshëm mbiu njerzimi

me një foshnje që qau e qeshi,

tek rimësoi jetën e vet.

- Oh.., s'ka rëndsi !

Ka një Zot që ndërmjetbesohemi për të gjitha.

Edhe nën gungat e levozhgen e plasaritun

pjalmi bëhet i mjal't

kur s'bie në duart e djallit.

Pendimi dhe mëkati

i takon Kryedreqit vet

që mshifet prapa territ e sherrit.