Kaq e donte
qe të vranej mbi lulishte,
për aq sa të merrej horizonti në sy
e të humbas a gjendet vetja diku
në ketë stin
ku ngriten pirgje bore
e thahen vargoj akujsh nepër streh.
Harrove se nji grue
mund ti ket njemije arsye,
dhe asnji dëshmi.
Ti se preke jehonën tek lodroi brënda katër muresh,
as peshen e bjeshkës kur u shemb nën temelet e saj.
E as përplasje, as zhaurim su ndie..,
se gjithe at shënd dielli e kishe vënë në pah
e orientuar s'di se ku.
Kaq e deshti !
Kaq ?!
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar